We bleven achter met een enorme schuld

Stel je voor: je hebt een goedlopende zaak die je vanwege ziekte moet verkopen. Dat is heftig, maar als je er een mooi bedrag aan over kunt houden, is dat natuurlijk wel prettig. “Leuk was inderdaad anders, maar we waren ervan overtuigd dat we een aardig bedrag over zouden houden aan de verkoop. Dat zou ons de tijd geven op zoek te gaan naar ander werk terwijl er voor onze kinderen niets zou veranderen.” Helaas bleek het financiële plaatje minder rooskleurig en was een fikse schuld het enige dat dit echtpaar overhield na verkoop van hun bedrijf.

De moeder en dochter die dit meemaakten, praten anoniem over hun ervaringen, omdat maar weinig mensen in het dorp weten in welke situatie ze gezeten hebben. Het heeft ook te maken met trots en schaamte. “Toen we in de schuldsanering terechtkwamen, heeft dat in de krant gestaan, dat vonden we heel vernederend. Mijn man en ik hebben ook allebei een burn out gehad, ik net na de verkoop, mijn man onlangs, nu het eigenlijk weer prima gaat. Het was een ingrijpende periode.”

Nooit genoeg

Toen bleek hoe groot hun schuld was, zat het gezin niet bij de pakken neer. “Nee, dat is niets voor ons. Mijn man begon weer voor zichzelf en werkte zich een slag in de rondte. Toch was het nooit genoeg om alle rekeningen en de schuld af te kunnen betalen, dus belandden we in de schuldsanering.” Dat betekende: rondkomen van enkele tientjes per week. “En dan kom je in een soort overlevingsstand. Al ons geld ging op aan eten en wonen. Heel soms hadden we iets over voor kleding. We moesten echt heel zuinig doen. Dus het abonnement op de Donald Duck, Postcodeloterij en sportschool gingen eruit.”

Stichting Leergeld Goirle-Riel

De dochter gaat verder: “Mijn moeder kwam in contact met Stichting Leergeld Goirle-Riel en daar hoorden we dat elk kind op een sport mocht. Ik sportte op hoog niveau vijf keer in de week en omdat mijn zus echt niet wilde sporten, mocht ik wedstrijden en examens blijven doen. Leergeld betaalde de contributie en mijn sportkleding.”

Meedoen is zo belangrijk

“Waarom meedoen aan sport voor mij zo belangrijk was? Het was fijn dat ik, terwijl het thuis zo moeilijk was, gewoon mee kon blijven draaien op de sportclub. En op school had ik iets te vertellen net zoals mijn klasgenoten.”

Leerzaam

Het was zowel voor moeder als dochter een leerzame periode. “Je leert tevreden te zijn met wat je wél hebt”, stellen ze. Dankzij betrokken familie en vrienden die bijvoorbeeld kleding aan hen gaven, merkte niemand dat ze zo krap bij kas zaten. “Toch hebben we veel zorgen en verdriet gehad”, vertelt moeder. “We konden bijvoorbeeld niet op vakantie.” Het abonnement op Speelland dat het gezin na een tijd sparen kon kopen, was in die periode een enorme uitkomst. “Met mooi weer en in vakanties zaten we hele dagen daar. Maar als een van de kinderen dan wat geld vroeg om te kunnen karten dan kon dat niet altijd. Dit soort extraatjes konden we echt niet betalen. En als de kinderen jarig waren, vroegen ze cadeaubonnen zodat ze iets groters konden kopen.” “Ja, ik heb in die tijd goed leren sparen”, bevestigt haar dochter. Haar moeder voegt hieraan toe: “We waren al sociaal, maar sinds die periode helpen we anderen nog actiever. We kunnen ons beter in anderen verplaatsen.”

Bekijk de video >